اهمیت کار جهادی و خلاقانه، بیش از هر زمان دیگری است. این نگاه باید در تمامی ارکان دولت، درونی و درک شود. دولت کنونی مسوول خطاهای دولت های پیشین نیست اما کاستی های احتمالی امروز، می توانند صورت‌حساب‌های سنگینی برای فردای ایران ایجاد کنند. انفعال در این شرایط، بروندادی جز ایجاد هزینه و خسارت برای کشور تولید نخواهد کرد.

در شرایطی که  محاصره دریایی آمریکاهر روز تنگ تر میشود.، تنها راه احیای موازنه قدرت در منطقه و خروج از وضعیت فرساینده «نه جنگ، نه صلح»، اتخاذ یک واکنش نظامی متناسب و هوشمندانه برای رفع حصر دریایی است. 

بیشتر جنگ‌ها حتی به ابعادی نزدیک به کشتار در غزه هم نمی‌رسند. حتی دربارۀ بمباران‌های آتش‌زای شهرهای آلمان، که آن‌ها را جنایت جنگی می‌دانستم.

در حالی که اختلاف‌نظرها در واشنگتن درباره آینده جنگ ادامه دارد، ارتش آمریکا نیز خود را برای احتمال ازسرگیری عملیات نظامی گسترده علیه ایران آماده می‌کند.

بعید است کنگره جدید "یک کمپین پرهزینه مشابه جنگ با ایران" را تامین مالی کند، اما ترامپ، "به عنوان یک فرد همیشه در پی جلب توجه بدون یک استراتژی بلندمدت و منسجم"، ممکن است "حتی مشتاق‌تر به دنبال ماجراجویی‌های ژئوپلیتیکی خطرناک" باشد.

شکست جمهوریخواهان در انتخابات اخیر، نوعی همه پرسی در تایید یا رد ترامپ نیز بود. در واقع، مردم آمریکا به صراحت اعلام کردند که موافقتی با سیاست های ترامپ به ویژه در حوزه سیاست خارجی آمریکا ندارند. نکته جالب اینکه طیف های قابل توجهی از حامیان سنتی جمهوریخواهان نیز با رای خود به نامزدهای دموکرات، ترامپ را مورد حمله و انتقاد قرار داده‌اند. 

باید تعارفات را کنار بگذاریم؛ چرا که سینما جایِ خطابه نیست، جایِ جانِ کلام است. اگر متولیان نتوانند «مقاومت» را در قامتِ یک قصه‌ی انسانیِ باورپذیر و مدرن روایت کنند، آن را به موزه‌ای از شعارهای غبارگرفته بدل کرده‌اند. تاریخ با بنرهای رنگینِ افتتاحیه نوشته نمی‌شود، بلکه با نگاه‌های جسورانه و روایت‌های صادقانه‌ای ثبت می‌شود که تماشاگرِ عام را مجذوب کند.

آنچه صدراعظم آلمان اخیرا اعتراف کرده نشان می دهد چرا واقعا باید ایران را یک بازیگر قدرتمند در صحنه بین‌المللی دانست. کشوری که ماجراجویی علیه آن، دنیا را تکان می‌دهد و حتی دولت های غربی را وادار به اعتراف به این مساله کرده است. این معادله به ویژه از حیث تشدید فشارها علیه دولت ترامپ جهت خاتمه‌دادن به جنگ افروزی علیه ایران و تقویت بنیان های بازدارندگی کشورمان در آینده، از اهمیت زیادی برخوردار است. 

آیا سازوکارهای اداری و مدیریتی ما نیز به اندازه‌ای که از نخبگی سخن می‌گویند، برای شناسایی و به‌کارگیری آن آمادگی دارند؟!. نخبگی را نمی‌توان صرفاً با تعداد مدارک تحصیلی، عناوین دانشگاهی یا رتبه‌های علمی سنجید. دانش تخصصی ارزشمند است، اما هنگامی که با قدرت تحلیل، خلاقیت، تجربه، مسئولیت‌پذیری و توان حل مسئله همراه شود، می‌تواند به نیرویی اثرگذار برای جامعه تبدیل شود.

دستورالعمل شرکت دانش آموزان در تجمعات شبانه چهارشنبه‌ها ذیل برنامه خارج از مدرسه قرار می گیرد و مستلزم رضایت نامۀ اولیا و نظارت نماینده مدرسه در ساعات پایانی شب است. ایا آقای وزیر به این موضوع اندیشیده؟!

هرچند تغییر نخست‌وزیر در اسرائیل به‌تنهایی به معنای تغییر اساسی سیاست این ساختار در قبال ایران نیست ولی تفاوت مهمی وجود دارد میان دولتی که شخص نتانیاهو در رأس آن قرار دارد با دولتی که احتمالاً رویکردی عمل‌گرایانه‌تر در پیش ‌گیرد

هر چند عنوان گزارش ایران 2035 است اما وضعیت کنونی و جایگاه فعلی ایران در جهان را بررسیده و اگرچه این روزها چشم به آسمان داریم تا ببینیم نماد شر دچار خبط و خطا علیه ایران ما خواهد شد یا نه اما ما را با توانایی ها و کاستی ها آشنا می کند و این متن کوشیده زبان آن را ساده تر سازد...