ایران در گام نخست باید به آتشبس موفقیتآمیز برسد و تنش نظامی را کنترل کند و در گام بعد با بهرهگیری از اهرم چین و روسیه و دیگر کشورهای ذی نفع در آسیا و اروپا با دیپلماسی فعال، آمریکا را به میز مذاکره جامع بکشاند.
شهردار تبریز با بیان اینکه قرارداد فیبر نوری که از شورای سوم شهر تبریز معطل مانده بود، در شورای ششم منعقد و اجرایی شد، اظهار کرد: مدیریت شهری هوشمند بدون فیبر نوری ممکن نیست. متأسفانه در گذشته ابتدا آسفالتریزی و سپس حفاری انجام میشد که نشان از نبود مدیریت هوشمند بود.
جامعه ایران امیدوار است از دل تجربه تلخ این جنگ به دگردیسی جدیدی برسد و در نهایت، ققنوسوار از دل خاکستر خویش برخیزد و الهه گونه و با شکوه زندگی کند. او می داند که پیروز نهایی نه در "میدان نبرد"، بلکه در "عرصه عمومی" تعیین خواهد شد.
ایران در شرایط حاضر یا نباید مذاکره کند یا اگر به اتاق مذکره وارد می شود نباید به کمتر از رسیدن به یک توافق جامع و پایدار و غیرمشروط که برای همیشه سایه جنگ را از سر کشور کوتاه کرده و مانع از تجاوز دیگری به کشور شود، راضی باشد. مذاکره برای تداوم آتش بس یا یک توافق ضعیف و ناقص، بدترین سناریو برای ایران است .
جامعه ایران بهشدت نسبت به مفهوم «مذاکره» بدبین است. البته جامعهای که حافظه تاریخی و بلوغ سیاسی دارد، حق هم همین است که تجربیات گذشته خود را فراموش نکند. تجربیات تاریخی ایرانیان در باب «مذاکره» باعبرای ث شدهاست که برخی مفاهیم با بار منفی، در ذات مذاکره معنا پیدا کند.
آگاهیبخشی دقیق و صادقانه، نه انتخاب، بلکه ضرورتی اجتنابناپذیر است و انتظار میرود در اسرع وقت و بدون هیچگونه تأخیر و فوت وقتی محقق گردد. این مطالبه، نه یک توصیه صرف، بلکه یک الزام حرفهای، اخلاقی و ملی است. مسئولانی که در این مقطع حساس، شجاعت بیان حقیقت را داشته باشند.
حال ورق دنیا در پی جنگ رمضان برگشته است. ایران هم کنترل تنگه هرمز را در اختیار دارد و هم متحدان کشورمان تنگه باب المندب را کنترل می کنند. صادرات انرژی رژیم های عربی صرفا با مجوز ایران اتفاق می افتد و بسیاری از اقتصادها به دلیل مشکلات در تنگه هرمز با چالش رو به رو شده اند. تنها در یک مورد مدیر شرکت توتال گفته با وضعیت فعلی ترجیح می دهیم به ایران عوارض دهیم تا تبعات آن را پذیرا باشیم!
بگذارید شیرینی این تجمعات، مردمی بماند. آن را به ورطه کلیشههای فستیوالسازی اداری سوق ندهید. اگر راست میگویید که میخواهید حضور داشته باشید، میز خدمت ادارات مختلف را برپا کنید تا مردم مشکلاتشان را مستقیم با مسئولان در میان بگذارند. اینگونه دستکم ژستِ حضورتان حفظ میشود. پای حرف مردم بنشینید؛ بیلوگو، بیبنر و بیسخنرانی تشریفاتی. این دقیقاً همان چیزی است که رهبر شهید انقلاب از شما میخواست: همراه مردم بودن، نه بالای سر مردم.
در اولین روز ارتش جمهوری اسلامی ایران و در نخستین سال در غیاب آیتالله خامنهای به این موضوع پرداختهایم که مناسبت این نامگذاری چیست؟
عجیب نیست اگر برای مردم گرفتار در معیشت و بیمناک از سر گیری جنگ، موسوی تبریزی با روحانیون دیگر تفاوتی نداشته باشد یا درگذشت مردی در آستانۀ 80 سالگی را در مرتبه کم اهمیت تر از هزاران قربانی جنگ 40 روزه بدانند. زندگی او اما بازتابی از تاریخ معاصر است؛ داستان دادستانی که سیاست مداری اصلاح طلب شد و در قالب تشکیلاتی موازی جامعه مدرسین و حوزه علمیه قم هم کار حوزوی کرد هم موضع سیاسی اصلاح طلبانه گرفت....
روزنامه گاردین نوشت: با آغاز آتش بس شکننده و مبهم با ایران، به نظر می رسد بنیامین نتانیاهو نخست وزیر (رژیم) اسرائیل، بزرگترین بازنده جنگ است.
مسعود پزشکیان در شبکه اجتماعی «ایکس» نوشت: «آتشبس با پذیرش اصول کلی مورد نظر ایران، ثمره خون رهبر شهیدمان خامنهای بزرگ و دستاورد حضور همه مردم در صحنه بود. از امروز نیز همچنان کنار هم خواهیم ماند. چه در میدان دیپلماسی، چه در میدان دفاع، چه در صحنه خیابان و چه در عرصه خدمترسانی.»